Luoyang Tour information, Luoyang Travel guide, Tour Luoyang



	ภาพเมืองลั่วหยางในปัจจุบัน



	ป่าเจดีย์ข้างๆวัดเส้าหลิน

ลั่วหยาง(Luoyang)

เป็นเมืองหลวงของจีนโบราณ นับตั้งแต่สมัยราชวงศ์เซี่ย ฮั่น สุย เรื่อยมาจนถึง ราชวงศ์ถัง ตั้งอยู่ทางด้านตะวันตกของมณฑลเหอหนาน ซึ่งอยู่ตอนกลางของประเทศจีน พื้นที่ครอบคลุมภูมิประเทศที่สำคัญ กล่าวคือ อยู่ทางตอนกลางของแม่น้ำเหลือง(ฮวงโห) และล้อมรอบด้วยภูเขาและที่ราบ ทางด้านตะออกและตะวันตก ติดกับเส้นทาง หู เหล่า และ ฮั่นกู๋ ซึ่งเป็นเส้นทางคมนาคมที่มีความสำคัญอย่างยิ่งในอดีต ทางด้านเหนือ เป็นที่ตั้งของเขตเม่งจิน ซึ่งเป็นท่าเรือข้ามแม่น้ำเหลือง ด้วยเหตุนี้จึงทำให้ลั่วหยางได้รับเลือกเมืองหลวง มากว่า 13 ราชวงศ์ของจีนโบราณ และจัดเป็นหนึ่งในเมืองหลวงที่มีความอายุยาวนานและ มั่งคั่ง ในระดับสากลอีกด้วย

สถานที่ท่องเที่ยว



	วัดเส้าหลิน

วัดเส้าหลิน (Shaolin Temple)
วัดเส้าหลิน เส้าหลินซื่อ หรือ เสี้ยวลิ้มยี่ เป็นวัดพุทธนิกายมหายานในประเทศจีนที่มีอยู่จริง มีชื่อเสียงอย่างมากเนื่องจากปรากฏในนิยายกำลังภายในหลายเรื่อง โดยเฉพาะในผลงานของกิมย้ง ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเทือกเขาซงซาน ในอำเภอเติงเฟิง (Dengfeng) เมืองชานซี มณฑลเหอหนาน วัดเส้าหลินก่อตั้งใน พ.ศ.1038 (ค.ศ. 495)ในช่วงราชวงศ์เว่ย รัชสมัยของพระเจ้าเสี้ยวเหวินตี้ เพื่อให้พระภิกษุจากอินเดีย นาม ป๋าถัว มาพำนักและเผยแผ่พุทธศาสนา ในขณะนั้นพระอาจารย์ป๋าถัวมีศิษยานุศิษย์เป็นจำนวนมาก อย่างไรก็ตามหลังจากพระอาจารย์ป๋าถัวมรณภาพ ความเจริญของวัดเส้าหลินก็ค่อยๆ เสื่อมถอยลง วัดเส้นหลินมีชื่อเสียงขึ้นอีกครั้ง เมื่อปรมาจารย์ตั๊กม้อหรือ พระโพธิธรรมเถระ ซึ่งเป็นพระภิกษุชาวอินเดีย ได้จาริกมาเพื่อเผยแผ่หลักธรรมพุทธศาสนานิกายธฺยานะ (เซน) ในประเทศจีน ตรงกับรัชกาลพระเจ้าเหลียงบู้ตี้ (ประมาณ พ.ศ. 1070) ตามประวัติเล่าว่า หลังจากเข้าเฝ้าพระจักรพรรดิแล้ว พระองค์ไม่ทรงเข้าพระทัยในคำสอนของพระโพธิธรรม พระโพธิธรรมจึงได้เดินทางข้ามแม่น้ำแยงซี

ด้วยต้นอ้อลำเดียว ขึ้นเขาซงซานมายังวัดเส้าหลินและนั่งสมาธิในถ้ำหันหน้าเข้าฝาผนังอยู่ 9 ปีเต็ม ก่อนจะถ่ายถอดธรรมะให้แก่ศิษย์คือท่านฮุ่ยเข่อเพื่อสืบทอดเป็นพระสังฆปริณายกองค์ต่อไป เชื่อกันว่าวิทยายุทธ์ของเส้าหลินสืบทอดมาจากปรมาจารย์ตั๊กม้อ โดยมีจุดเริ่มต้นมาจากการที่ท่านเห็นว่าพระภิกษุจะต้องนั่งสมาธินานๆ โดยไม่ได้เคลื่อนไหวออกกำลังกายจะทำให้สุขภาพร่างกายเสื่อมทรุดได้ ดังนั้นท่านจึงอาศัยพินิจการเคลื่อนไหวตามธรรมชาติของสัตว์ต่างๆ มาดัดแปลงกำหนดเป็นท่าทางเพื่อการออกกำลังกายและใช้ป้องกันตัว วิทยายุทธ์อันล้ำลึกเหล่านี้ทำให้พระวัดเส้าหลินต้องเข้ามามีส่วนเกี่ยวพันกับเรื่องทางโลกในประวัติศาสตร์จีนหลายครั้ง เช่น ช่วงต้นศตวรรษที่ 7 ในยุคราชวงศ์สุย-ถัง พระวัดเส้าหลินได้ยื่นมือเข้าช่วยเหลือหลี่ซื่อหมิน เพื่อต่อสู้กับหวังซื่อชง และต่อมาเมื่อหลี่ซื่อหมินได้รับการสถาปนาเป็นจักรพรรดิถังไท่จงแห่งราชวงศ์ถัง พระสงฆ์ 13 รูปจึงได้รับเกียรติคุณให้ดำรงตำแหน่งสำคัญในราชสำนัก และวัดเส้าหลินก็ได้รับการอุปถัมภ์จากพระจักรพรรดิ ต่อมาในยุคของพระนางบูเช็กเทียน ได้มีการสนับสนุนการเผยแผ่ศาสนาพุทธเป็นอย่างมาก วัดเส้าหลินก็กลายเป็นวัดอันดับหนึ่งในใต้หล้า ไปโดยปริยาย หลังจากประเทศจีนเข้าสู่ยุคสาธารณรัฐ วัดเส้าหลินก็ถึงยุคตกต่ำถึงขีดสุด เมื่อปี พ.ศ. 2470 (ค.ศ. 1927) ในช่วงที่จีนกำลังวุ่นวายกับการต่อสู้แย่งชิงอำนาจของเหล่าขุนศึก วัดเส้าหลินก็ถูกเผาทำลายครั้งใหญ่ โดยเพลิงได้ลุกโชนอยู่นานถึง 45 วัน สิ่งก่อสร้างในวัดเส้าหลินเกือบทั้งหมดถูกทำลายในกองเพลิง วิหาร ศาลา ตึกหลัก ๆ ได้ถูกเผาทั้งหมด ส่วนคัมภีร์วรยุทธ์ รวมถึงตำราและสมบัติล้ำค่าของวัดมากมาย ก็สูญหายไปในเพลิงอัคคีครั้งนั้น ปัจจุบันวัดเส้าหลินได้รับการบูรณะขึ้นใหม่ และเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของจีนที่มีชื่อเสียงไปทั่วโลก



	วัดม้าขาว

วัดม้าขาว (White Horse Temple )
ตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองลั่วหยาง ประมาณ 7 ไมล์ มีความเป็นมาดังนี้เมื่อปี ที่ 64 ของราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (25-220 ก่อนคริสตศักราช)ฮ่องเต้ หมิง ได้ส่งผู้แทนไปศึกษาพระพุทธศาสนาทางโลกตะวันตก จากนั้นสามปีต่อมา พระเกจิชื่อดังของอินเดียได้เดินทางกลับมาพร้อมกับผู้แทนโดยทั้งสองได้จูงม้าขาวที่แบกพระไตรปิฎก และพระพุทธรูป นี่เป็นครั้งแรกที่พระพุทธศาสนาเกิดขึ้นในประเทศจีน นักท่องเที่ยวจะได้สัมผัสกับความสงบร่มรื่นในบริเวณวัด ที่นี่เป็นแหล่งที่รวบรวมสถาปัตยกรรมอันมีค่า อายุกว่า 1900 ปี ประกอบด้วย ห้องบัญชาการฮ่องเต้ ห้องประดิษฐานพระพุทธรูป ห้องสำหรับฟังธรรมเทศนาและระเบียงเรียบด้านหลังวัดที่เชื่อว่าเป็นจุดที่ม้าขาวได้แบกพระพุทธรูปและพระสูตรจากอินเดีย พร้อมๆ กับพระเกจิจากอินเดียทั้งสองรูปได้แปล พระสูตรเป็นภาษาจีนซึ่งทำให้ที่แห่งนี้เป็นแหล่งกำเนิดของพระพุทธศาสนาในประเทศจีน



	ถ้ำหลงเหมิน

ถ้ำหลงเหมิน ( Longmen Grottoes )
ตั้งอยู่ทางใต้ของเมืองลั่วหยาง อยู่ระหว่างเขาเซียงและเขาหลงเหมิน และด้านหน้าของแม่น้ำ ยี่ ถ้ำหลงเหมิน ยู่กัง เป็นแหล่งที่มีขึ้นชื่อว่าเป็นแหล่งที่มีการสลักหินอันเป็นสมบัติมีค่าของจีน ถ้ำเหล่านี้สร้างขึ้นในสมัยจักรพพรดิเซียวเหวิน แห่งราชวงศ์เว่ยเหนือ เมื่อปี พ.ศ. 493 เมื่อครั้วที่ย้ายเมืองหลวงมาอยู่ที่ลั่วหยาง และดำเนินการต่อเรื่อยจนถึงสมัยราชวงศ์ซ่งเหนือ มีพื้นที่ ครอบคลุม 1000 เมตร จากทิศเหนือจรดทิศใต้ ประกอบ ด้วย 2300 หลุม ศิลาจารึก 2800 แผ่น และรูปปั้น 1 แสน รูป สิ่งเหล่านี้ส่วนใหญ่สร้างในสมัยราชวงศ์เว่ยเหนือ และรุ่งเรืองในสมัยราชวงศ์ถัง วัตถุโบราณเป็นจำนวนมากเกี่ยวข้องกับ ศิลปะ ดนตรี ศาสนา ภาพเขียนลายมือ การแพทย์ และ สถาปัตยกรรม

อ้างอิง: www.travelchinaguide.com,วิกีพีเดียสารานุกรมเสรี

ข้อมูลการท่องเที่ยว

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

ข้อมูลท่องเที่ยวLuoyang